ಬೆಂಗಳೂರು: ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸೌಹಾರ್ದತೆ, ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಕಾನೂನು ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನೀತಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಕ್ಷಿ ಎಂಬಂತೆ, ರಾಜ್ಯದ ಸಚಿವ ಪ್ರಿಯಾಂಕ್ ಖರ್ಗೆ ಅವರು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ (RSS) ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಗುರುತು ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ನೋಂದಣಿಯ ಕುರಿತು ಎತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಈಗ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಸದ್ಧಾಂತಿಕ ವಾಗ್ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ.

​ಈ ವಿವಾದವು ಕೇವಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ರಾಜಕೀಯ ಕೆಸರೆರಚಾಟವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ರಾಜ್ಯದ ಕಾನೂನುಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಉಸ್ತುವಾರಿಯ ಮಿತಿಗಳೇನು ಎಂಬ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.

ಸಚಿವ ಪ್ರಿಯಾಂಕ್ ಖರ್ಗೆ ಅವರು ಆರ್‌ಎಸ್ಎಸ್‌ನ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಈ ಚರ್ಚೆ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತು. ಯಾವುದೇ ಸಂಘಟನೆಯು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ, ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ನಿರೂಪಣೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವಾಗ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾನೂನು ನಿಯಮಾವಳಿಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಸಚಿವರ ಪ್ರಮುಖ ವಾದವಾಗಿದೆ.

ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ: ಸೌದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಆರ್ಥಿಕ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ರಚನಾತ್ಮಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರ್‌ಎಸ್ಎಸ್ ‘ಸೊಸೈಟಿಸ್ ನೋಂದಣಿ ಕಾಯ್ದೆ’ಯಂತಹ ಸೂಕ್ತ ಕಾನೂನುಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಂದಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

​ಕಾನೂನಿನ ಆಡಳಿತ: ಈ ಪರಿಶೀಲನೆಯು ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ಅನ್ವಯವಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಸಂವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಉಸ್ತುವಾರಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿರಬಾರದು.

ಸಚಿವ ಪ್ರಿಯಾಂಕ್ ಖರ್ಗೆ ಅವರ ಈ ನಡೆಯನ್ನು ಆರ್‌ಎಸ್ಎಸ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಹಾಗೂ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ (BJP) ನಾಯಕರು ಸೌದ್ಧಾಂತಿಕ ಪ್ರೇರಿತ ಅತಿರೇಕದ ಕ್ರಮ ಎಂದು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

​ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಒಕ್ಕೂಟ: ಆರ್‌ಎಸ್ಎಸ್ ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ (NGO) ಅಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿದೆ (ನೋಂದಣಿಯಾಗದ ಮುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥೆ) ಎಂಬುದು ಅವರ ಇತಿಹಾಸದ ನಿಲುವು.

​ಪ್ರತ್ಯೇಕ ನೋಂದಣಿ ವಿವರ: ಆರ್‌ಎಸ್ಎಸ್ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ನಡೆಸುವ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಟ್ರಸ್ಟ್‌ಗಳು, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅಥವಾ ಸೇವಾ ಘಟಕಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೋಂದಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ.

​ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ದಾಳಿಯ ಆರೋಪ: ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು ಖರ್ಗೆ ಅವರ ಈ ನಡೆಯನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮತದಾರರನ್ನು ಓಲೈಸುವ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಮೂಲ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೈಫಲ್ಯಗಳಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ರಾಜಕೀಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿವಾದವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ:

​ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಸಾಂಸ್ಥಿಕತೆ (Constitutional Institutionalism): ಲಿಖಿತ ಸಂವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಔಪಚಾರಿಕ ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟುಗಳೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಣಾಯಕರು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಸರ್ಕಾರದ ಪರ ವಾದದಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ಔಪಚಾರಿಕ ನೋಂದಣಿ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಗಿಡುವುದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನೀತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಅವರದ್ದಾಗಿದೆ.

​ಜಾತ್ಯತೀತ ನೀತಿಯ ಅಸ್ತ್ರ: ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ, ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆರ್‌ಎಸ್ಎಸ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ತನ್ನ ಜಾತ್ಯತೀತ ನೀತಿಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಒಂದು ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಚರ್ಚೆಗಳ ಬದಲಿಗೆ, ನೋಂದಣಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಮತ್ತು ಮತಾಂತರ ನಿಷೇಧ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮರುಪರಿಶೀಲನೆಯಂತಹ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಸೌದ್ಧಾಂತಿಕ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಮುಂದಾಗಿದೆ.

1925 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದಾಗಿನಿಂದ ಆರ್‌ಎಸ್ಎಸ್ ತನ್ನ ಕೇಂದ್ರ ಘಟಕಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಶಾಸನಬದ್ಧ ನೋಂದಣಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಮುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ, 1949 ರಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಹತ್ಯೆಯ ನಂತರ ಆರ್‌ಎಸ್ಎಸ್ ಮೇಲಿನ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವಾಗ, ಅಂದಿನ ಗೃಹ ಸಚಿವ ಸರ್ದಾರ್ ವಲ್ಲಭಭಾಯಿ ಪಟೇಲ್ ಅವರ ನಿರ್ದೇಶನದಂತೆ ಸಂಘಟನೆಯು ಔಪಚಾರಿಕ ಲಿಖಿತ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ತಾನು ಕೇವಲ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಘಟನೆಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವುದಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತ್ತು.

​ಪ್ರಸ್ತುತ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚರ್ಚೆಯು ಅದೇ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘರ್ಷಣೆಯ ಆಧುನಿಕ ರೂಪವಾಗಿದೆ. ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರ ಬದಲಾದಾಗ, ಹೊಸ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಹಿಂದಿನ ಆಡಳಿತದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾದ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ, ಭೂಮಿ ಮಂಜೂರಾತಿ ಅಥವಾ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಪ್ರವೇಶಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಸಹಜ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.

​”ಯಾವುದೇ ಸಂಘಟನೆಯು ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅದು ದೇಶದ ಕಾನೂನಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕಿಂತ ಯಾರೂ ಮಿಗಿಲಲ್ಲ” ಎಂದು ಸರ್ಕಾರದ ಕಾನೂನು ತಜ್ಞರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

​ವಿಮರ್ಶಕರು ಖರ್ಗೆ ಅವರ ವಿಧಾನವನ್ನು ಧ್ರುವೀಕರಣದ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರ ಎಂದು ಕರೆದರೆ, ಬೆಂಬಲಿಗರು ಇದನ್ನು ಸಮಾನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ತರಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಕ್ರಮ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಈ ಸಂಘರ್ಷವು ಸಮಕಾಲೀನ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣ ಬಜೆಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಅದು ರಾಜ್ಯದ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಸಕ್ರಿಯ ಹೋರಾಟವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

​– ವರದಿ: ಹರಿರಾಮ್. ಎ, ವಕೀಲರು ಹಾಗು ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರು – BPS